Over Stemmen, Joran en het potlood!

Door liberque op woensdag 9 juni 2010 18:31 - Reacties (12)
Categorie: -, Views: 6.175

Vanmorgen op 7.30 uur ben ik op weg mijn werk nog even naar het stembureau gelopen. Het was erg stil op straat en het leek erop dat de vogels die normaliter rond deze tijd luid fluitend iedereen het nest uitkweelden, symbool zouden staan aan de lage opkomst die deze verkiezing zou plagen. Steeds verder kwam ik bij de binnenstad. Aan de stilte kwam plots een eind toen ik ouders tegen hun kinderen hoorde schreeuwen dat ze uit hun bed moesten komen. Dat ging met zo'n lawaai dat het me verbaasde dat bij het nabijgelegen begraafplaatsje niet spontaan alle lijken uit hun graf sprongen.

Mezelf gelukkig prijzend dat ik deze mensen geen buren hoef te noemen liep ik het stembureau binnen. Een grote pijl op het gebouwtje met daarop gestencild "stembureau" fungeerde als mijn TomTom en toen ik zoals het een echte TomTom gebruiker betracht bijna met mijn hoofd tegen de muur was gelopen, werd door een betekende man een kleine koerscorrectie voorgesteld. Betekend omdat hij echt helemaal vol stond met tatoeages. Fantaserend over welke delen van zijn lichaam nog onbeschreven waren liep ik de kamer binnen en zag drie oudere mannen aan een tafel. Verrekt, dat waren dezelfde mannen als de vorige keer dat ik moest stemmen en ze zagen er zo mogelijk nog stoffiger uit als de laatste keer dat ik ze begroette. De mogelijkheid dat ze samen met de stembus luchtdicht werden ingesealed na iedere verkiezing viel door de wallen onder hun ogen eigenlijk al af. Toch vond ik ze heel erg onbewogen. Zouden ze na iedere verkiezing dan gedroogd worden om bij elke nieuwe stemronde wat water toegevoegd te krijgen om ze uit hun gedroogde toestand te halen? Helemaal verdiept in mijn gedachte sloeg mijn hart dan ook een paar slagen over toen de tweede man zijn hand uitreikte en me vroeg om mijn stembiljet.

Waar had ik dat kreng gestopt? Terwijl ik mijn brooddoos op de tafel neerzette keek ik argwanend naar de eerste man van het stel. Zou hij mijn boterhammetjes met rust laten? Het was immers de binnenstad en je moet hier nogal voorzichtig zijn, daarbij vroeg ik me ook af wat hij daar nu deed. Je zou immers verwachten dat de eerste man je stembiljet vraagt en niet de tweede. Terwijl ik onhandig mijn stembiljet aan de middelste man overhandigde griste ik meteen mijn identificatie uit mijn portemonnee. Het duurde wel drie minuten lang voordat de man mijn gegevens had geverifieerd en toen opeens een nummer riep aan de derde man. Zag ik er dan zo onbetrouwbaar uit? Uiteindelijk kreeg ik mijn stembiljet en mocht ik gaan stemmen. De eerste man keek me recht in mijn gezicht aan en zei dat ik mijn brooddoos mocht laten staan. De bammetjes, met liefde klaargemaakt door mijn vent liet ik dan ook met weemoed staan en ik begaf me richting het stemhokje. Daar had ik de allergrootste moeite het stembiljet uit te vouwen. Het was nog erger dan een landkaart. Als je eenmaal begon met het openvouwen kwam er geen einde aan.

Daar stond ik dan. Gretig ging ik door alle lijsten op zoek naar Joran van der Sloot. He, hij stond er niet in. Als er iemand in het nieuws was geweest de afgelopen jaren dan was hij het wel en in tegenstelling tot de andere kabinetten duurde het bij hem vijf jaar voordat hij door de mand viel. Met zijn pokerface zou hij de Europese Unie eenvoudig weten te overtuigen dat Nederland niets meer aan Europa zou moeten afdragen. Sterker nog, we zouden juist meer subsidies binnen halen. "We hebben geld nodig man! We hebben gokschulden door de ABN/AMRO. De beleggers hebben ons verlaten en onze coffeeshop is bijna failliet! Ook hebben we nieuwe schoenen nodig want die liggen ergens in een plas en Balkenende is van het balkon gevallen. Echt waar!". Helaas, na twee keer de lijst doorgelopen te hebben zag ik hem niet staan en had ik eigenlijk geen keus dan op SP te stemmen. Eigenlijk wilde ik dat niet, maar goed... het is een recht om te kiezen door wie je jezelf de komende vier jaar weer laat naaien en we hebben al zo veel plichten; het is leuk om dan ook eens van je recht gebruik te maken.

Het stemhokje was het er echter niet mee eens. Het potlood wat zo handig, tegen diefstal, met een touwtje bevestigd was aan de rechterzijde van het hokje had duidelijk een rechtse voorkeur. Met geen mogelijkheid lukte me het om met het kreng dicht genoeg bij het vakje van de lijsttrekker van SP te komen. Inmiddels had ik het stembiljet zo ver mogelijk tegen de rechterkant van het hokje gedrukt, maar nog wilde het niet lukken. Langzaam draaide ik mijn hoofd en keek naar het drietal dat achter mij weer leek te verkeren in een vorm van stasis. Zou dit effect hebben op mijn boterhammetjes en zouden ze nu oudbakken zijn? Echter toen ik een ruk aan het potlood gaf om het los te doen breken bleek mijn aanname verkeerd en werd ik toegeroepen dat ik het stemhokje heel moest laten. Licht beschaamd drukte ik mijn stembiljet toen in verticale positie tegen de rechterwand en vulde mijn vakje rood.

Ik probeerde daarop de landkaart cq. stembiljet in te vouwen en herinnerde me waarom ik zo verknocht was aan mijn TomTom. Het zag er niet uit en leek alsof een kind de krant had proberen op te vouwen. Toch zelfvoldaan dat ik had gestemd liep ik terug naar het drie koppige gezelschap en deponeerde mijn vodje in de stembus. Terwijl ik mijn brooddoos zo snel mogelijk teruggriste van de tafel zag ik de eerste man vier turfjes doorstrepen. Blij dat ik nu eindelijk wist wat hij daar deed en trots dat ik tot de eerste vijf stemmers behoorde groette ik ze, liep de deur uit en ging naar mijn werk. Hulde aan alle verkiezingsvrijwilligers, zonder hen hadden wij daar gezeten!

Verkiezingen 2010 - Oh mijn hoofd....

Door liberque op zondag 6 juni 2010 13:31 - Reacties (16)
Categorie: -, Views: 5.524

Waar de Nederlanders massaal stemmen op hun favoriete zanger in de X-Factor laat de burgerij het meestal afweten als ze hun stem moeten laten horen bij de Tweede Kamer verkiezingen. De opkomst bij de stembussen is de afgelopen decennia steeds enorm laag geweest en dit terwijl er zoveel jaren geleden nog gestreden werd om dit felbegeerde stemrecht. Op mening forum en opinieblad is deze lage opkomst dan ook een bron van hevige discussie, maar een duidelijk antwoord blijft uit. Toch word ik nu zelf ook geconfronteerd met de twijfel om maar gewoon niet te gaan stemmen. Want waar stem je nu eigenlijk op? Heeft het Řberhaupt nog enig nut? Om voor mezelf een en ander op een rijtje te zetten bekijk ik de meest valide opties. Lees gerust mee, maar weet dat dit geen advies betreft.

SP:
Als ik de laatste jaren naar mijn stemgedrag ga kijken was ik een overtuigd aanhanger van de SP. Keer op keer hoopte ik op een grootste overwinning, maar iedere keer bleef deze uit. Toch gebeurde het ondenkelijke tijdens de laatste verkiezingen en bleek de SP de grote winnaar. Terwijl ik mezelf trakteerde op een portie heerlijke tomaten verslikte ik mezelf hevig toen bleek dat de SP buiten de coalitie werd gehouden. Ze hadden dan weliswaar gewonnen, maar mochten toch niet meeregeren. Persoonlijk vind ik dit zelf heel erg onrechtmatig. De tomaten die dus lekker vers waren moesten dus zoals na iedere verkiezing maar bederven zodat de SP er vanuit de oppositiebank mee kon gooien. Zo zout had ik het dus nog nooit gegeten; alhoewel zout en tomaten natuurlijk wel een geweldige combinatie zijn. Nee, als mijn stem richting SP dan toch ongeldig gemaakt zou worden door een CDA of een PvdA dan zou ik er net zo goed niet op kunnen stemmen. Alleen maar stemmen op oppositie wordt namelijk erg saai. We kijken verder.

Piraten Partij:
Als toegewijd internet gebruiker was ik dan natuurlijk ook erg ge´nteresseerd in de Piraten Partij. Hoewel hun kernpunten niet verder kwamen dan de bandbreedte van hun internet verbinding beloofde de partij anders te gaan handelen dan andere partijen. Een goed idee, maar zoals blijkt zijn piraten niet te vertrouwen. Om mee te doen aan de parlementsverkiezingen had de partij ondersteuningsverklaringen nodig van de burgerij. Toen de deadline naderde schreeuwde de partij met scheurbuik dat er niet genoeg van deze verklaringen binnen waren. Mensen werden verzocht zo spoedig mogelijk naar het gemeentehuis te rennen om alsnog een ondersteuningsverklaring af te geven. Gemeentehuizen zouden hen al dan niet bewust tegengewerkt hebben en iedereen die met een lapje voor het oog of een haak als arm in het gemeentehuis kwam werd afgewimpeld. De volgende dag bleek dit echter een wassen neus. Er waren voldoende verklaringen binnen en de Piraten Partij had het eerdere persbericht alleen naar buiten doen gaan om extra media aandacht te krijgen. "We gaan het anders doen dan de andere partijen", hoor ik Allioui nog zeggen. Wellicht drukte hij de microfoon snel dicht toen hij daaraan toevoegde: "Har har har"

PVV:
Ook zo'n interessante partij is de PVV. De partij van Wilders heeft volgens sommigen hele goede punten al rieken deze heel erg naar het extreem rechtse, maar daarentegen ook naar het extreem linkse. Erg verwarrend allemaal. Je zou bijna kunnen zeggen dat Wilders een nieuwe stroming heeft bedacht: extreem midden. Persoonlijk noem ik het liever extreem blond. Hoewel sommige punten uit zijn programma wel degelijk noemenswaardig zijn en ik hem graag in de oppositie heb om de rotte tomaten van de SP af te wisselen met bloemkolen, moet ik er niet aan denken dat mijn stem wel eens verantwoordelijk zou kunnen voor zijn aanstelling als minister-president. Sommige ideeŰn zijn dan wel goed, maar andere zijn gewoon te radicaal voor woorden. Toch is een oppositie zonder PVV in de tweede kamer een gemis. Want zeg nu zelf: heel Nederland is opeens ge´nteresseerd in de politiek als hij weer eens een uitspraak in de media doet.

PvdA:
Als ik aan Wouter Bos zijn termijn denk dan denk ik inderdaad aan arbeid. We steken miljarden in de ABN/AMRO en Fortis, maar wees niet bang dat kost de burger uiteindelijk niets. We verdienen dit terug en sterker nog: we houden er geld aan over. Dit was de belofte die onze favoriete kontendraaier maakte toen hij ABN/AMRO uitriep als staatbank en nu puntje bij paaltje is gekomen moeten we miljarden gaan bezuinigen. Zelfs bij Zalm werd de vis nooit zo duur gegeten en het kwartje van Kok waar de vorige partijprogramma's zo gretig naar verwezen werd is middels de inflatie van de PvdA opgelopen tot het miljardje van Bos. Natuurlijk ligt het niet aan onze penningmeester en heeft de media hem bejubeld voor zijn daadkrachtig handelen. Alle mensen die nu dus een lening hebben openstaan bij ABN/AMRO gaan 2 keer betalen. De rente over de lening naar de bank en geld naar de belasting omdat dezelfde bank het geld dat ze je heeft uitgeleend uit de staatskas heeft gehaald. Dat is pas creatief bankieren. Nu mag je dus van de partij van de arbeid twee keer zo hard werken om je lening terug te betalen. Ja, inderdaad erg toepasselijk die naam.

CDA:
Een ezel stoot zich geen twee maal aan dezelfde steen, maar toch balkt degene die het laatst balkt het beste. Nog geen enkel kabinet van meneer Potter heeft de eindstreep gehaald. Toch blijft Nederland massaal op CDA stemmen. Ze zakken dan wel in de opinie maar als je naar de uitslag kijkt is er nog steeds een overgrote meerderheid die voor deze partij in de bres springt. Ik vraag me dan ook af of het CDA gebruik maakt van de Imperiusvloek. Immers, met deze vloek kan men zijn of haar tegenstander volledig onder controle krijgen en dus van alles laten doen, inclusief het stemmen op het CDA. Dat de minister niet stil zit is dan ook bewezen met het feit dat hij nu een andere onvergefelijke vloek uit zijn hoofd kent: de cruciatusvloek. Immers, met het ratificeren van de beslissingen van zijn penningmeester roept hij helse pijnen uit bij het Nederlands volk wat nu gebukt gaat onder de grootste schuldenlast ooit. Onze premier werd daarnaast onlangs gespot met een lekker koud biertje in zijn hand terwijl hij een T-shirt droeg met de tekst "Fuck Drugs". Dit is blijkbaar de dubbele moraal achter zijn fel geadverteerde waarden en normen. Immers alcohol is een harddrug, maar dat moet gewoon kunnen. Nee, serieus.. als ik een toverstafje had zou ik het hele CDA wegtoveren.

Ik weet het dus niet meer, de rest van de partijen heb ik nooit als serieus alternatief beschouwd. Er rest me niets anders dan www.stemwijzer.nl in te tikken
en de beslissing voor me te laten maken... echter of dat zo verstandig is:


Stemwijzer.nl:
Volgens deze stemwijzer moet ik gaan stemmen op de Christen Unie. Ik ben flabbergasted. Persoonlijk denk ik dat ik de personificatie ben waar de ChristenUnie op tegen is. Immers, ik ben erg tegen theologisch bewind, vind de Paus een afgod, ben openlijk homo en dan ook nog eens jaren lang gelukkig (en monogaam) met mijn vent getrouwd. De bijbel is een boek vol met astrologische bevindingen wat erg verkeerd ge´nterpreteerd is. Genesis spreekt naar mijn mening niet over Adam en Eva als eerste mens maar als ge´soleerde mensen. Het visje wat iedere christen op zijn auto plakt verwijst in mijn gedachte naar het sterrenbeeld Vissen en als laatste ben ik er stellig van overtuigd dat Christenen zonaanbidders zijn, waar joden Saturnus aanbidden. Amen staat verder niet voor "ik ben het er mee eens", maar verwijst naar Amen-Ra, de eerste monothe´stische zonnegod uit oud-Egypte. Etc. etc. Nee, omdat ik het met een paar stellingen van de Christen Unie eens ben zou ik mijn overtuigingen maar moeten laten varen.... Dacht het niet.

Conclusie:
Nu weet ik dus nog niet wat ik moet stemmen. Eigenlijk moet ik concluderen dat in mijn geval de republiek niet werkt. Wat voor opties heb ik dan? Het wordt denk ik tijd dat het koningshuis zich ook maar verkiesbaar gaat stellen, zodat we weer een echte monarch worden. Dat dit beter gaat zijn dan de huidige situatie durf ik niet te beweren, maar in ieder geval hoef ik dan niet meer te stemmen totdat de koningin of koning dood is.
Bespaart me een hoop hoofdpijn.